"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

'Zwitserland moet gestraft worden'

03.12.2009 13.37u - Enkele dagen na de historische stemming in Zwitserland kijkt men verbijsterd naar de reacties van sommige tegenstanders van het minarettenverbod.
Dat de moslimlanden er niet zouden mee lachen, viel te verwachten. Zo eist de - volgens de linksen toch zo democratische en seculiere - Turkse staat dat de Zwitsers zo snel mogelijk deze beslissing rechtzetten. Ook vele andere landen in het Midden-Oosten protesteren luidkeels. Nogmaals, het was te verwachten van die heerschappen: wij mogen in hun landen weinig of niets, maar o wee als wij hen hier een strobreed in de weg leggen. Dan wordt het mes van de boycot bovengehaald: tegen "Jodenstaat" Nederland tijdens de petroleumcrisis, tegen Denemarken omwille van spotprenten en nu dus tegen Zwitserland.
Maar het strafst van al is toch de oproep van Daniel Cohn-Bendit, de fractieleider van de Groenen in het Europees Parlement. Deze linkse veteraan van mei ’68 wil dat zoveel mogelijk deposito’s van de Zwitserse banken gehaald worden ("Vider les caisses de la Confédération: voilà ce qu'il faudrait!", stelt hij in Le Monde), om aldus Zwitserland te straffen voor de belediging van de islam. Een vrij merkwaardig standpunt voor iemand van joodsen bloede, als u het mij vraagt.
Gek toch hoe de linkerzijde moord en brand schreeuwt als een ruime meerderheid van het volk een beslissing treft die de multikul in gevaar brengt. Dan is de democratie even van geen tel meer, dan moet er zelfs opnieuw gestemd worden (dixit de groene Cohn-bandiet, eveneens in Le Monde).
Ziek kereltje trouwens, die Cohn-Bendit. Ooit bestond hij het in zijn boek 'Le grand bazar' de pedofiele geneugten te verdedigen: "Il m’était arrivé plusieurs fois que certains gosses (het ging om kinderen van tussen vijf en acht jaar, fdm) ouvrent ma braguette et commencent à me chatouiller. Je réagissais de manière différente selon les circonstances, mais leur désir me posait un problème. Je leur demandais: “Pourquoi ne jouez-vous pas ensemble, pourquoi m’avez-vous choisi, moi, et pas les autres gosses?”. Mais s’ils insistaient, je les caressais quand même."
Hij lust(te) wel een groen blaadje, de grote revolutionair.