"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

Exit Danneels

24.12.2009 14.28u - De kardinaal die de aanhangers van het Vlaams Blok ooit - in weinig christelijke bewoordingen - uitschold voor "wilden", krijgt dezer dagen de rekening gepresenteerd voor zijn jarenlange wanbeleid en verregaande laksheid als katholiek zielenherder.
Nu hij stilaan op pensioen gaat, roert de conservatieve vleugel zich heftig. Tot in het Vaticaan willen de behoudsgezinden dat bisschop Leonard uit Namen eindelijk "orde op zaken" stelt, aldus Het Laatste Nieuws. In de Italiaanse krant Il Foglio zegt kerkspecialist Paola Rodari dan weer: "Danneels laat na dertig jaar een puinhoop achter. De Belgische kerken zijn leeggelopen en onder zijn bewind werden erg onchristelijke wetten gestemd." De Osservatore Romano bestempelt hem zelfs als de "doodgraver van de Belgische kerk".
Godfried Danneels werd geboren in Kanegem, werd in 1957 priester en een kwarteeuw later kardinaal. Veelal koos hij voor de progressief-linkse interpretaties van de geloofsleer, een kijk op zijn palmares volstaat om dat te bewijzen. Danneels was jarenlang voorzitter van Pax Christi, de vereniging die altijd in de spits stond van de linkse 'vredesbeweging' (pro eenzijdige ontwapening). Hij haalde verschillende keren uit naar het VB en wilde een christendom als dam tegen "extreem-nationalistische avonturen". Ook zijn steun aan de zogenaamde "mensen zonder papieren" (in feite illegale vreemdelingen die de wet overtreden) zal niet licht vergeten worden. Nog in juli van dit jaar begaf hij zich op het puur partijpolitieke pad door de regering Van Rompuy geluk te wensen met haar "grootmoedigheid en realisme". Evenzeer politiek correct was hij in z'n propageren van de "mensenrechten" en de "duurzaamheid", nog zo'n linkse containerbegrippen.
Van veel Vlaamsgezindheid kan deze Belgische prelaat ook al niet verdacht worden, hij zong wel stevig de lof van het koninkrijk en het koningshuis der Belgen. Een Vlaamsgezinde priester als Jos Verstraeten uit Wezembeek kon op minder sympathie rekenen: in 2002 werd deze uit zijn functie ontheven, onder druk van de Franstaligen in die faciliteitengemeente. Typisch.