Bertje blijft zen (zegt hij)
26.12.2009 16.52u - Wéér een stuk over Bertje, hoor ik u denken, is die
loser dat wel waard?
Tja, deze week staat hij weer in alle kranten met zijn eindeloos gelobby voor een schepenambt in Brussel-stad. De nieuwbakken socialist bakte er de laatste jaren immers zo weinig van dat hij nu zonder politiek mandaat zit en tot overmaat van ramp stopt binnenkort ook zijn riante uittredingsvergoeding. Om z’n grooteigendom enigszins te onderhouden (
http://www.filipdeman.org/1/1020/) is echter behoorlijk wat geld nodig en dus zaagt Bertje iedereen de oren van de kop om een goedbetaald postje.
Deze week verklaarde hij daarover – schijnbaar ongeïnteresseerd – in De Morgen het volgende:
"Ik ben daar niet mee bezig en heb daar niets over te zeggen”. Zo kennen we smoelentrekker Anciaux: schijnbaar onthecht als een zen-boeddhist, zogenaamd altijd in de weer voor de twee miljard mensen die honger lijden.
Dat gaat natuurlijk beter met de dikke wedde van Brussels schepen (tussen haakjes: stadsbestuurders vangen meer naarmate hun stad groter is; zo komt die andere grote socialist, Patrick Janssens, aan meer dan 150.000 € per jaar).
Maar het zit Bleitmans niet mee: op de SPa-lijst behaalde hij bij de lokale verkiezingen in 2006 zodanig weinig stemmen dat hij niet eens in de gemeenteraad geraakte. Zijn socialistische kameraden van de PS, in Brussel voornamelijk islamieten, overklasten hem moeiteloos dankzij de massale aanwezigheid van hun geloofsgenoten in de hoofdstad. Of: een multikuller afgestraft door het (vreemd) volk dat hij zelf binnenhaalde.
L’arroseur arrosé.
Anciaux wil - als opvolger van een gemeenteraadslid - in feite de post innemen van de islamo-PS’er Ahmed El Ktibi. Normaliter is deze als sociaal assistent in de hoofdstad ijverig bezig voor het eigen volk, maar dankzij deze - electoraal zeer lonende - bedrijvigheid op onze kosten is hij nu schepen van Gelijke Kansen. Zo’n omhooggevallen moslim uit een schepenzetel krijgen, gaat echter nog moeilijker dan een kameel voorbij een oase trekken. Bertje zit dus met de handen in het haar, temeer daar ook Groen elke medewerking weigert. Tussen de roden en de groenen zit het immers goed scheef in de hoofdstad: de groene en andersgeaarde Bruno De Lille heeft er in juni zijn homovriend Pascal Smet (SPa) een bal afgetrokken door achter diens rug gauwgauw een regeerakkoord te maken met de PS, zonder de SPa. Volgens de SPa hebben de linkse kameraden van Groen het daarmee al te bruin gebakken en vooral Pascalleke voelde zich op z’n pik getrapt. Zwaar gevogeld zijnde, schold hij de Brusselse groenen uit voor het vuil van de straat. Sedertdien zijn ook onze groene vrienden serieus
pissed off en De Lille weigert dus plaats te maken voor het lief van Vic Anciaux (ex-VU), ene Marie-Paule Quix (ex-SPRT, nu SPa), die dan weer op haar beurt plaats zou moeten maken voor de zoon van Vic, ons aller Bertje (ex-VU, ex-SPRT, nu SPa). Kunt u nog volgen?
Benieuwd wat Meneerke Verdriet de komende weken nog uit zijn mouw tovert om te vermijden dat hij en zijn Damienne binnen afzienbare tijd uit hun prachtdomein worden gezet…