"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

Zelfs criminele allochtonen mogen blijven

26.01.2010 19.13u - De regering gaf antwoord op mijn parlementaire vraag (52/66) over de uitwijzing van veroordeelde vreemdelingen. De vraag was ingegeven door het gerucht dat een (groot) deel van de in dit land veroordeelde vreemdelingen na het uitzitten van de gevangenisstraf NIET uit het land gezet worden. Ik vroeg derhalve aan de minister van immigratie en asiel over hoeveel criminele vreemdelingen het gaat, waarom die uitwijzing mislukt, welke landen van herkomst hun medewerking weigeren en of het inderdaad waar is dat de betrokkenen dan maar gewoon vrijgelaten worden.


Blijkt dat de Directie Vreemdelingenzaken in 2007 3.491 allochtone misdadigers na hun gevangenisstraf een (papieren) bevel gaf het grondgebied te verlaten, dat er 1270 over de grens werden gezet en dat er slechts 509 effectief werden gerepatrieerd naar het land van oorsprong.


Met andere woorden: de grote meerderheid van het buitenlands geboefte mag vanuit de cel gewoon… onze vrije natuur in.


Redenen zijn dat men de criminele onderdanen van een EU-land hoe dan ook met rust laat, dat bepaalde nationaliteiten "moeilijk verwijderbaar" zijn en ook omdat er bijwijlen geen plaats is in een gesloten centrum in afwachting van de repatriëring. Zelfs het gebrek aan personeel bij het veiligheidskorps wordt ingeroepen om het laag aantal effectieve repatriëringen te ‘verklaren’.


Over de “moeilijk verwijderbaren” stelt de regering dat er voortdurend onderhandeld wordt met de diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen van de herkomstlanden om een reisdocument voor de vreemdeling te bekomen. Dat lukt zelden, de regering wil evenwel niet zeggen over welke landen het gaat (zo is Algerije berucht voor zijn manifeste onwil om criminelen terug te nemen; vandaar trouwens dat nogal wat Noord-Afrikanen beweren dat zij de Algerijnse nationaliteit bezitten).


De identificatie van de vreemdelingen wordt bovendien in "vele gevallen" (dixit de regering) bemoeilijkt door het gebruik van valse identiteits- en nationaliteitsgegevens.


Tot slot dit veelbetekenend citaat uit het ministerieel antwoord: “Als blijkt dat betrokkene niet kan worden gerepatrieerd, wordt hij door de directeur van de gevangenis of door mijn diensten vrijgesteld met een nieuwe termijn om het grondgebied te verlaten.”


Zo'n tweede papieren bevel belandt natuurlijk net zo snel als het eerste in de goot.