"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

NVA de facto ontbonden

12.12.2006 14.18u - Men weet al enkele dagen hoe De Wever en Bourgeois op een schandelijke wijze hun kersverse held Jean-Marie Dedecker bedrogen hebben, in ruil voor enkele Kamerzetels in juni en het behoud van de huidige ministerpost.
Natuurlijk ontkennen deze schijnheiligaards dat in alle toonaarden. Immers, zij gaan “mee aan de communautaire onderhandelingstafel zitten” en op dat “cruciale moment” zorgen voor “een forse vooruitgang in de Vlaamse staatsvorming”. Letterlijk staat het volgende in de perstekst van deze namiddag van CD&V-NVA: “Met respect voor elkaars eigenheid willen we samen de historische kans grijpen om de staat fundamenteel te hervormen. We zijn dat aan de Vlamingen verplicht”.
Fundamenteel hervormen, voor minder komt De Wever zijn bed niet uit.

Dat het ACW hier van baalt, dat ACV-kopstuk Cortebeeck daar absoluut geen boodschap aan heeft, dat voorzitter Vandeurzen zegt dat er eigenlijk niets nieuws in het akkoord staat, blijkt voor De Wever en Bourgeois geen beletsel om meer dan ooit te doen alsof zij belangrijke garanties losgekregen hadden en iets in de pap zullen te brokkelen hebben bij de regeringsonderhandelingen.

Enerzijds begrijpt men beide heertjes natuurlijk: zij kunnen niet anders dan hun achterban wijsmaken dat ze in het belang van de Vlamingen gehandeld hebben. Maar anderzijds: er staat NERGENS wat voor CD&V-NVA dan wel de minimale Vlaamse verwezenlijkingen moeten zijn. Er is GEEN ondergrens bepaald. Niemand weet wat het MINIMUM MINIMORUM is zonder hetwelk CD&V-NVA regeringsdeelname afwijst.

En toch gaat het om de inhoud, aldus De Wever en Bourgeois. Alleen: als men kijkt naar de ingewikkelde constructies inzake de te verdelen postjes wordt de scepsis nog groter. Er staan zaken in zoals: ‘wanneer NVA slechts vier Kamerzetels behaalt, krijgen zij er van CD&V een gecoöpteerde senaatszetel bij’, of nog: ‘als NVA meer dan zes zetels behaalt, moeten zij die afstaan aan CD&V’.
En dan zou het niet om de postjes gaan?

Of ook niet om de poen? Toch is een heel precieze regeling afgesproken om de ongeveer 2,5 miljoen euro te verdelen die na de verkiezingen uit de hemel valt.
Voor een arm partijtje als de NVA is ook een deel van dat kiezersmanna duidelijk een zware knieval waard.

Tenslotte en vooral: door samen met CD&V één fractie te vormen in het Parlement, heeft de NVA zichzelf de facto ontbonden. Eigenlijk kan er nog moeilijk gesproken worden van een ‘kartel’ tussen twee partijen als CD&V zijn vrijblijvend communautair programma mag opdringen, als CD&V de lijstsamenstelling bepaalt bij NVA (cfr. Dedecker), als CD&V vastlegt hoeveel zetels de NVA maximaal mag verwerven en beide bovendien vanaf juni één fractie vormen in de Kamer.



Uitsmijter: vandaag wordt in het groot aantal artikelen over al deze perikelen nauwelijks met een woord over het Vlaams Belang gerept. Alle journalisten en politicologen die vandaag de kranten vullen, weten immers dat het VB vorig weekeinde zo’n honderdduizend kiezers gewonnen heeft. Door er over te zwijgen, denken ze dat feit te doen verdwijnen.