| |
 Column van Volksvertegenwoordiger Filip De Man,
"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003)
|
Column van Volksvertegenwoordiger Filip De Man,
"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003)
|
Sensoa tegen discriminatie
16.11.2008 10.21u - Elke dag krijgen in België drie mensen te horen dat ze besmet zijn met het AIDS-virus. Beter gezegd: met het HIV dat AIDS veroorzaakt. Dat betekent dat jaarlijks meer dan duizend personen te horen krijgen dat ze ten dode zijn opgeschreven. In de meeste gevallen gaat het om druggebruikers, Afrikanen en homoseksuele mannen (lesbo's raken uit de aard hunner zaken zelden of nooit besmet).
Nu bestaat er in dit land een vereniging die zich specifiek bezig houdt met seksueel overdraagbare ziekten: Sensoa. Een normaal denkend mens zou verwachten dat deze alle middelen en mankracht zou wijden aan preventie, preventie en preventie. Per slot van rekening ligt het aantal AIDS-besmettingen hoger dan ooit en stijgen ook de gevallen van hepatitis, syfilis, chlamydia, herpes en gonorroe.
Maar dat is dan natuurlijk buiten de linkse prioriteiten gerekend. De gesubsidieerde jongens en meisjes van Sensoa achten het veel belangrijker om een groot deel van hun actie toe te spitsen op… wat dacht u… de schrijnende discriminatitis. Deze vreselijke ziekte, vele malen gevaarlijker dan AIDS, moet absoluut en wel meteen bestreden worden. Steeds volgens Sensoa zou uit de laatste ‘Gezondheidsenquête’ immers blijken dat 74% van de Vlamingen “één of meerdere discriminatoire houdingen tegenover seropositieve personen heeft”.
Enkele voorbeelden:
- z'n bloedeigen kinderen "niet in gezelschap willen laten van seropositieve kinderen" (ondergetekende ook niet, juist omwille van het besmettingsgevaar)
- "akkoord gaan dat een werkgever een besmette werknemer mag ontslaan" (voor bepaalde beroepen zoals militair, lijnpiloot, treinbestuurder enz. is dat te verantwoorden omwille van eventuele zware psychologische problemen, men kan in dit verband een parallel trekken met b.v. epilepsie: niemand aanvaardt dat een persoon die aan deze ziekte lijdt, het leven van vele mensen in zijn handen houdt)
- akkoord gaan dat bepaalde beroepen niet door seropositieven worden uitgeoefend (wilt u mond-aan-mond-beademing van een seropositieve ambulancier? geopereerd worden door een besmette chirurg?)
- een "overdreven voorzichtigheid bij medisch personeel ten opzichte van patiënten met hiv" (het gaat hier om een dodelijke ziekte)
- "het stranden van een nieuwe relatie bij de bekendmaking van de hiv-diagnose" (tja, het is inderdaad moeilijk z'n leven te delen met iemand die een levensgevaarlijke besmetting kan doorgeven).
Maar goed, dergelijke logica is aan de linksen niet besteed en derhalve wordt op geen inspanning gekeken: zeven affiches, een campagneposter op 14.000 exemplaren, ruimte in de 100.000 exemplaren van het tienermagazine Maks!, een tv-spot op de VRT en de regionale televisiezenders, een radio-spot op Q-music en de VRT-radionetten, campagnebeelden in de Vlaamse kranten. Deze megacampagne moet den Vlaming diets maken dat hij moet stoppen met zijn discriminerende houding. Niet tegenover de gepigmenteerde medemens dit keer, nee: tegenover de AIDS-lijders. Op affiches kijken diverse BV’s den volke aan om hen aan te sporen niet langer mee te werken aan de verspreiding van "taboes, vooroordelen en onjuiste informatie", die kunnen immers leiden tot “angst, onzekerheid, onbegrip en afwijzing”.
Zoals gezegd gaat het in de meeste gevallen om homo’s, druggebruikers en Afrikanen’ en Sensoa heeft dat gegeven zo goed mogelijk gerespecteerd. Zodoende zien we de (min of meer) geliefde koppen van Wim De Vilder, Wim Oosterlinck, Karoline Kamosi Leki, Ann Van Elsen, Thomas Vanderveken, Francesca Vanthielen en Sugar Jackson.
Vanthielen vraagt of ik haar nog ten dans zou vragen wanneer ze seropositief is? Welleu… nee Francesca. De zwarte bokser Sugar Jackson vreest dan weer dat men hem zou ontwijken wanneer hij seropositief is. Jawel Sug, ik zou je ontwijken.
Ook indien niet besmet met HIV.
|
|
|
Sensoa tegen discriminatie
16.11.2008 10.21u - Elke dag krijgen in België drie mensen te horen dat ze besmet zijn met het AIDS-virus. Beter gezegd: met het HIV dat AIDS veroorzaakt. Dat betekent dat jaarlijks meer dan duizend personen te horen krijgen dat ze ten dode zijn opgeschreven. In de meeste gevallen gaat het om druggebruikers, Afrikanen en homoseksuele mannen (lesbo's raken uit de aard hunner zaken zelden of nooit besmet).
Nu bestaat er in dit land een vereniging die zich specifiek bezig houdt met seksueel overdraagbare ziekten: Sensoa. Een normaal denkend mens zou verwachten dat deze alle middelen en mankracht zou wijden aan preventie, preventie en preventie. Per slot van rekening ligt het aantal AIDS-besmettingen hoger dan ooit en stijgen ook de gevallen van hepatitis, syfilis, chlamydia, herpes en gonorroe.
Maar dat is dan natuurlijk buiten de linkse prioriteiten gerekend. De gesubsidieerde jongens en meisjes van Sensoa achten het veel belangrijker om een groot deel van hun actie toe te spitsen op… wat dacht u… de schrijnende discriminatitis. Deze vreselijke ziekte, vele malen gevaarlijker dan AIDS, moet absoluut en wel meteen bestreden worden. Steeds volgens Sensoa zou uit de laatste ‘Gezondheidsenquête’ immers blijken dat 74% van de Vlamingen “één of meerdere discriminatoire houdingen tegenover seropositieve personen heeft”.
Enkele voorbeelden:
- z'n bloedeigen kinderen "niet in gezelschap willen laten van seropositieve kinderen" (ondergetekende ook niet, juist omwille van het besmettingsgevaar)
- "akkoord gaan dat een werkgever een besmette werknemer mag ontslaan" (voor bepaalde beroepen zoals militair, lijnpiloot, treinbestuurder enz. is dat te verantwoorden omwille van eventuele zware psychologische problemen, men kan in dit verband een parallel trekken met b.v. epilepsie: niemand aanvaardt dat een persoon die aan deze ziekte lijdt, het leven van vele mensen in zijn handen houdt)
- akkoord gaan dat bepaalde beroepen niet door seropositieven worden uitgeoefend (wilt u mond-aan-mond-beademing van een seropositieve ambulancier? geopereerd worden door een besmette chirurg?)
- een "overdreven voorzichtigheid bij medisch personeel ten opzichte van patiënten met hiv" (het gaat hier om een dodelijke ziekte)
- "het stranden van een nieuwe relatie bij de bekendmaking van de hiv-diagnose" (tja, het is inderdaad moeilijk z'n leven te delen met iemand die een levensgevaarlijke besmetting kan doorgeven).
Maar goed, dergelijke logica is aan de linksen niet besteed en derhalve wordt op geen inspanning gekeken: zeven affiches, een campagneposter op 14.000 exemplaren, ruimte in de 100.000 exemplaren van het tienermagazine Maks!, een tv-spot op de VRT en de regionale televisiezenders, een radio-spot op Q-music en de VRT-radionetten, campagnebeelden in de Vlaamse kranten. Deze megacampagne moet den Vlaming diets maken dat hij moet stoppen met zijn discriminerende houding. Niet tegenover de gepigmenteerde medemens dit keer, nee: tegenover de AIDS-lijders. Op affiches kijken diverse BV’s den volke aan om hen aan te sporen niet langer mee te werken aan de verspreiding van "taboes, vooroordelen en onjuiste informatie", die kunnen immers leiden tot “angst, onzekerheid, onbegrip en afwijzing”.
Zoals gezegd gaat het in de meeste gevallen om homo’s, druggebruikers en Afrikanen’ en Sensoa heeft dat gegeven zo goed mogelijk gerespecteerd. Zodoende zien we de (min of meer) geliefde koppen van Wim De Vilder, Wim Oosterlinck, Karoline Kamosi Leki, Ann Van Elsen, Thomas Vanderveken, Francesca Vanthielen en Sugar Jackson.
Vanthielen vraagt of ik haar nog ten dans zou vragen wanneer ze seropositief is? Welleu… nee Francesca. De zwarte bokser Sugar Jackson vreest dan weer dat men hem zou ontwijken wanneer hij seropositief is. Jawel Sug, ik zou je ontwijken.
Ook indien niet besmet met HIV.
|
|
|
|
 |
© 2005-2008 Filip De Man |
 |
|
|
