| |
 Notities van mijn vader
|
Nota's van mijn vader
|
Apocalypse now
08.05.2007 18.32u - In zijn onlangs gepubliceerde studie ‘Moreel Esperanto’ meldt de bekende Nederlandse filosoof Paul Cliteur dat de Iraanse president Ahmadinejad zou behoren tot de apocalyptische beweging. Deze kleeft het geloof aan dat niet enkel de ‘verborgen imam’, maar ook Jezus Christus binnenkort onze planeet zullen betreden, en wel in de heilige plaats Qom. Op zich is dat niet meer verontrustend dan vele andere religieuze denkbeelden, ware het niet dat Ahmadinejad in zijn beleid de ‘logica van de Apocalyps’ zou volgen, wat o.m. zou inhouden dat gelovigen de komst van het einde der tijden kunnen bespoedigen door het creëren van chaos.
Deze passages zijn, zoals men merkt, in de voorwaardelijke wijs gesteld, gestoeld als ze zijn op de beweringen van de Iraanse soefi-voorman Mostafa Azmayesh, die in Parijs woont. Ik zou er dan ook geen melding van maken, ware het niet dat de VPRO maandag jl. een reportage heeft uitgezonden over’ De plaats des oordeels’, die me koude rillingen over de rug heeft gejaagd. Want hier werd aan de hand van interviews met polemologen, militairen, strategen en andere deskundigen aangetoond dat de jongste dag wel eens naderbij zou zijn gekomen dan we in onze somberste nachtmerries ooit hebben vermoed.
De overlevingskansen van homo sapiens, daar waren de experts het over eens, worden geringer naarmate de spanningen tussen Israël en Iran toenemen.. Nu is het kernmerk van Israël dat het eveneens over een plaats des oordeels beschikt, met name Jeruzalem, waar op een gezegende dag de Messiah zijn opwachting zal maken. Daarom zullen de orthodoxe Joden tot hun laatste snik hun heilige stad verdedigen, en hun minder bevlogen landgenoten zullen uit lijfsbehoud net hetzelfde doen, tenzij ze tijdig uitwijken, wat blijkbaar door menigeen wordt overwogen. De situatie was nooit voordien zo hachelijk.
Israël is er in de afgelopen halve eeuw voortreffelijk in geslaagd de diverse vormen van belegering door de aanpalende moslims triomfantelijk te weerstaan. Nu Iran volop in de kernenergie investeert, en, daar twijfelt niemand aan, zich niet tot civiele toepassingen zal beperken, worden de Israëli geconfronteerd met het probleem, hoe te reageren, en wanneer.
Immers, de Iraanse ayatollahs hebben er nooit een geheim van gemaakt dat zij Israël van de aardbol willen vegen, en liever vandaag dan morgen.
Een Amerikaanse kolonel, die in de Eerste-Golfoorlog als rechterhand van opperbevelhebber Colin Powell fungeerde, laat geen twijfel bestaan: ‘De Israëli zullen niet als tweede een kernwapen inzetten.’ Hier is dus sprake van een zogeheten ‘pre-emptive strike’, een aanval om te voorkomen dat de vijand aanvalt. Israël beschikt over bunkerbusters, raketten met kernkoppen die zich door metersdik beton kunnen boren om ondergrondse installaties te vernietigen.
Het resultaat van zulk een aanval zou zijn dat het kruitvat dat Midden-Oosten heet, ontploft. Een van de geringste gevolgen zou zijn dat de olieprijs met de klap zou verdubbelen. En een wereldbrand is niet onwaarschijnlijk.
Hoe kan dergelijk rampscenario worden voorkomen? Alle blikken wenden zich naar Washington, zoals steeds in de afgelopen eeuw als er groot onheil moet worden afgewend. De VS zullen een manier moeten vinden om de lont uit het kruitvat te halen.
Door overreding? Voor hoeveel rede is een theocratische heerser vatbaar, die in de waan verkeert dat hij de wil van Allah uitvoert? Richard Perle, veiligheidsadviseur onder Clinton, sluit niet uit dat de VS zich genoopt zullen zien militair in te grijpen.
De catastrofe in Irak indachtig, kan men daar niet veel goeds van verwachten. Maar het uitschakelen van de Iraanse nucleaire capaciteit, nog eer Ahmadinejad en de zijnen in staat zijn een kernwapen te ontwikkelen, zal misschien de enige uitkomst zijn.
George W. Bush, die zich ook al tot de Almachtige wendt als hij het even niet meer weet, verkeert in een wel zeer netelige positie.
En Europa? Het staat erbij en kijkt ernaar. Hun onweerstaanbare drang om de oliesjeiks gunstig te stemmen en de toenemende schare verrijkende moslims liefdevol te omarmen, heeft er de Eurocraten in de afgelopen paar decennia toe aangezet de nazaten van de slachtoffers van de Holocaust met alle zonden Israëls te overladen.
Dat ziet er dus allemaal niet zo best uit.
Misschien kunnen we een schietgebed richten tot Jezus Christus, de verborgen imam, of de Messiah.
Jos De Man
|
|
 |
Apocalypse now
02.02.2008 17.35u - In zijn onlangs gepubliceerde studie ‘Moreel Esperanto’ meldt de bekende Nederlandse filosoof Paul Cliteur dat de Iraanse president Ahmadinejad zou behoren tot de apocalyptische beweging. Deze kleeft het geloof aan dat niet enkel de ‘verborgen imam’, maar ook Jezus Christus binnenkort onze planeet zullen betreden, en wel in de heilige plaats Qom. Op zich is dat niet meer verontrustend dan vele andere religieuze denkbeelden, ware het niet dat Ahmadinejad in zijn beleid de ‘logica van de Apocalyps’ zou volgen, wat o.m. zou inhouden dat gelovigen de komst van het einde der tijden kunnen bespoedigen door het creëren van chaos.
Deze passages zijn, zoals men merkt, in de voorwaardelijke wijs gesteld, gestoeld als ze zijn op de beweringen van de Iraanse soefi-voorman Mostafa Azmayesh, die in Parijs woont. Ik zou er dan ook geen melding van maken, ware het niet dat de VPRO maandag jl. een reportage heeft uitgezonden over’ De plaats des oordeels’, die me koude rillingen over de rug heeft gejaagd. Want hier werd aan de hand van interviews met polemologen, militairen, strategen en andere deskundigen aangetoond dat de jongste dag wel eens naderbij zou zijn gekomen dan we in onze somberste nachtmerries ooit hebben vermoed.
De overlevingskansen van homo sapiens, daar waren de experts het over eens, worden geringer naarmate de spanningen tussen Israël en Iran toenemen.. Nu is het kernmerk van Israël dat het eveneens over een plaats des oordeels beschikt, met name Jeruzalem, waar op een gezegende dag de Messiah zijn opwachting zal maken. Daarom zullen de orthodoxe Joden tot hun laatste snik hun heilige stad verdedigen, en hun minder bevlogen landgenoten zullen uit lijfsbehoud net hetzelfde doen, tenzij ze tijdig uitwijken, wat blijkbaar door menigeen wordt overwogen. De situatie was nooit voordien zo hachelijk.
Israël is er in de afgelopen halve eeuw voortreffelijk in geslaagd de diverse vormen van belegering door de aanpalende moslims triomfantelijk te weerstaan. Nu Iran volop in de kernenergie investeert, en, daar twijfelt niemand aan, zich niet tot civiele toepassingen zal beperken, worden de Israëli geconfronteerd met het probleem, hoe te reageren, en wanneer.
Immers, de Iraanse ayatollahs hebben er nooit een geheim van gemaakt dat zij Israël van de aardbol willen vegen, en liever vandaag dan morgen.
Een Amerikaanse kolonel, die in de Eerste-Golfoorlog als rechterhand van opperbevelhebber Colin Powell fungeerde, laat geen twijfel bestaan: ‘De Israëli zullen niet als tweede een kernwapen inzetten.’ Hier is dus sprake van een zogeheten ‘pre-emptive strike’, een aanval om te voorkomen dat de vijand aanvalt. Israël beschikt over bunkerbusters, raketten met kernkoppen die zich door metersdik beton kunnen boren om ondergrondse installaties te vernietigen.
Het resultaat van zulk een aanval zou zijn dat het kruitvat dat Midden-Oosten heet, ontploft. Een van de geringste gevolgen zou zijn dat de olieprijs met de klap zou verdubbelen. En een wereldbrand is niet onwaarschijnlijk.
Hoe kan dergelijk rampscenario worden voorkomen? Alle blikken wenden zich naar Washington, zoals steeds in de afgelopen eeuw als er groot onheil moet worden afgewend. De VS zullen een manier moeten vinden om de lont uit het kruitvat te halen.
Door overreding? Voor hoeveel rede is een theocratische heerser vatbaar, die in de waan verkeert dat hij de wil van Allah uitvoert? Richard Perle, veiligheidsadviseur onder Clinton, sluit niet uit dat de VS zich genoopt zullen zien militair in te grijpen.
De catastrofe in Irak indachtig, kan men daar niet veel goeds van verwachten. Maar het uitschakelen van de Iraanse nucleaire capaciteit, nog eer Ahmadinejad en de zijnen in staat zijn een kernwapen te ontwikkelen, zal misschien de enige uitkomst zijn.
George W. Bush, die zich ook al tot de Almachtige wendt als hij het even niet meer weet, verkeert in een wel zeer netelige positie.
En Europa? Het staat erbij en kijkt ernaar. Hun onweerstaanbare drang om de oliesjeiks gunstig te stemmen en de toenemende schare verrijkende moslims liefdevol te omarmen, heeft er de Eurocraten in de afgelopen paar decennia toe aangezet de nazaten van de slachtoffers van de Holocaust met alle zonden Israëls te overladen.
Dat ziet er dus allemaal niet zo best uit.
Misschien kunnen we een schietgebed richten tot Jezus Christus, de verborgen imam, of de Messiah.
Jos De Man
|
|
|
 |
|
|
