| |
 Notities van mijn vader
|
Nota's van mijn vader
|
Een moslim kan een democraat worden
20.05.2007 20.58u - Een moslim kan een democraat worden. Eens hij een democraat is geworden, is hij geen moslim meer. Want moslim betekent onderworpen, aan Allah. De visie die de Barmhartige heeft geopenbaard aan zijn profeet is een alles omvattende, totalitaire visie.
Zijn concurrent Christus leerde: Geef aan God wat aan God toekomt, en aan Caesar wat aan Caesar toekomt. Hij concentreerde zich op het zielenheil van zijn volgelingen en liet de wereldse zaken aan de wereldse soeverein over. Niet aldus Allah, die niet enkel in de spirituele sfeer wil heersen, maar ook de aardse macht opeist. De maatschappij dient ingericht volgens zijn edict. Recht dient gesproken volgens de regels die hij inspireerde.
Tot en met de eetgewoonten worden in de heilige geschriften voorgeschreven. Aan zijn woord valt niet te twijfelen, aan zijn gezag niet te tornen.
De ondergeschiktheid van de vrouw, de minderwaardigheid van joden en christenen, de verwerpelijkheid van het ongeloof, zijn onwrikbare grondbeginselen die geen rechtgeaarde moslim zal aanvechten. Dat iedereen zomaar een afwijkende mening kan verkondigen, een grondbeginsel van de democratie, bevreemdt de moslim. Het recht van het gastland wil hij liefst vervangen door zijn eigen sharia, die op essentiële punten huwelijksrecht, erfrecht, strafrecht - niet te verzoenen valt met de democratische opvattingen.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de voorbeeldige democraat G. Verhofstadt over deze aangelegenheid het volgende noteerde:De vraag is of de Islam in overeenstemming te brengen is met de liberale democratie en de vrijheid, de verdraagzaamheid, de verscheidenheid en het tegensprekelijke debat zonder dewelke geen openbare samenleving mogelijk is. Verhofstadt beantwoordt zijn eigen vraag met een krachtig neen: De Islam is in werkelijkheid niet alleen een godsdienst maar ook een ideologie, een sociaal-politieke leer die door de overheid wordt gecontroleerd. In wezen verschilt die toestand niet van het socialisme of het communisme dat aan de samenleving een bepaalde morele code en een manier van leven wou opleggen. (Tweede Burgermanifest, 1992)
Zo is het maar net.
Een moslim(a) die democraat is geworden en opkomt voor de democratische rechten en vrijheden, wordt door de moslimgemeenschap met de nek aangekeken, en door de vroomste gelovigen met de dood bedreigd.
Jos De Man
|
|
 |
Een moslim kan een democraat worden
02.02.2008 17.35u - Een moslim kan een democraat worden. Eens hij een democraat is geworden, is hij geen moslim meer. Want moslim betekent onderworpen, aan Allah. De visie die de Barmhartige heeft geopenbaard aan zijn profeet is een alles omvattende, totalitaire visie.
Zijn concurrent Christus leerde: Geef aan God wat aan God toekomt, en aan Caesar wat aan Caesar toekomt. Hij concentreerde zich op het zielenheil van zijn volgelingen en liet de wereldse zaken aan de wereldse soeverein over. Niet aldus Allah, die niet enkel in de spirituele sfeer wil heersen, maar ook de aardse macht opeist. De maatschappij dient ingericht volgens zijn edict. Recht dient gesproken volgens de regels die hij inspireerde.
Tot en met de eetgewoonten worden in de heilige geschriften voorgeschreven. Aan zijn woord valt niet te twijfelen, aan zijn gezag niet te tornen.
De ondergeschiktheid van de vrouw, de minderwaardigheid van joden en christenen, de verwerpelijkheid van het ongeloof, zijn onwrikbare grondbeginselen die geen rechtgeaarde moslim zal aanvechten. Dat iedereen zomaar een afwijkende mening kan verkondigen, een grondbeginsel van de democratie, bevreemdt de moslim. Het recht van het gastland wil hij liefst vervangen door zijn eigen sharia, die op essentiële punten huwelijksrecht, erfrecht, strafrecht - niet te verzoenen valt met de democratische opvattingen.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de voorbeeldige democraat G. Verhofstadt over deze aangelegenheid het volgende noteerde:De vraag is of de Islam in overeenstemming te brengen is met de liberale democratie en de vrijheid, de verdraagzaamheid, de verscheidenheid en het tegensprekelijke debat zonder dewelke geen openbare samenleving mogelijk is. Verhofstadt beantwoordt zijn eigen vraag met een krachtig neen: De Islam is in werkelijkheid niet alleen een godsdienst maar ook een ideologie, een sociaal-politieke leer die door de overheid wordt gecontroleerd. In wezen verschilt die toestand niet van het socialisme of het communisme dat aan de samenleving een bepaalde morele code en een manier van leven wou opleggen. (Tweede Burgermanifest, 1992)
Zo is het maar net.
Een moslim(a) die democraat is geworden en opkomt voor de democratische rechten en vrijheden, wordt door de moslimgemeenschap met de nek aangekeken, en door de vroomste gelovigen met de dood bedreigd.
Jos De Man
|
|
|
 |
|
|
