|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 Persmededelingen
|
|
BHV-tekst (Dilbeek Westrand, 27.2.2005)
31.02.2005 10.27u - Dames en heren,Halle-Vilvoorde is het ‘land van belofte’. Niet in de bijbelse, maar wel in de politieke zin van het woord. Het is nauwelijks doenbaar om alle plechtige beloften en dure eden in verband met Halle-Vilvoorde op te sommen. De traditionele Vlaamse partijen zijn daar al meer dan dertig jaar mee bezig. Ten bewijze een artikel uit Doorbraak van november… 1975. Daarin wordt bericht over een groot politiek debat onder het motto ‘Kiesarrondissement Halle-Vilvoorde NU!’ Op dat debat spraken volksvertegenwoordigers van CVP, BSP, Volksunie en PVV zich uit voor – en luister nu goed - “de onverwijlde realisatie van het kiesarrondissement Halle-Vilvoorde”. Inderdaad: “onverwijld”. Dertig jaar geleden. Ik kan ook verwijzen naar de uitspraak van Jean-Luc Dehaene van precies tien jaar geleden, toen hij op 1 maart 1995 in de Kamer de Vlamingen probeerde te sussen met de belofte dat “de splitsing van de kieskring in de sterren geschreven staat”. Ik kan verwijzen naar Vlaamse regering (hoewel) van Patrick Dewael die in 1999 de splitsing van het arrondissement beloofde. Dat ging volgens Dewael voor Nieuwjaar 2002 gebeuren. Er zaten toen trouwens twee VU-ministers in de regering, Anciaux en Sauwens. Maar die vonden zoals bekend hun portefeuille belangrijker dan hun principes, het betekende de doodsteek voor de Volksunie. Ik kan verwijzen naar de regering Verhofstadt I die een hervorming van de kieswet doorvoerde, een ideaal moment dus om te splitsen. Maar wat bleek: overal kwamen provinciale kieskringen, behalve in… Vlaams-Brabant. Ik kan verwijzen naar de grote betoging in Halle, op 9 mei van vorig jaar, toen kamerleden van VLD en SPa-Spirit manhaftig mee opstapten, hoewel zij in Kamer en Senaat tegen de splitsing hadden gestemd. Of naar VLD, SPa en Spirit die voor de verkiezingen van 13 juni een akkoord ondertekenden waarin zij beloofden dat de splitsing “onmiddellijk” na de verkiezingen zou gerealiseerd worden. Ik kan verwijzen naar de heer Leterme in de Knack van 2 juni 2004. Op de vraag van Knack: “Blijft u erbij dat u niet in een Vlaamse regering stapt vóór het kiesarrondissement is gesplitst?”, antwoordt de toenmalige lijsttrekker van CDV-NVA: “Zeer zeker. Daarover moet er een akkoord zijn dat ook aan de overkant van de taalgrens wordt erkend”. Dat was natuurlijk twee weken voor de verkiezingen. De heer Leterme is ondertussen reeds acht maanden Minister-president van de Vlaamse regering. Hetzelfde met de heer Bourgeois die in De Morgen verklaarde dat hij niet in een regering stapt zonder splitsing. Mijnheer Bourgeois doet zijn naam nu alle eer aan en toert rond in een limousine met chauffeur. U ziet, dames en heren: allemaal, zonder uitzondering, doen ze beloften allemaal, zonder uitzondering, breken zij diezelfde beloften. Er zijn nog andere specimens in politiek Vlaanderen, de mannen die stoer op de borst kloppen, de mannen van “hou mij tegen of ik bega een ongeluk!”. Ik geef maar één voorbeeld: Bart Simpson Somers. Een man die nog nooit is aangetroffen in het gezelschap van een eigen mening… maar wel omhoogviel tot Vlaams Minister-President en vorig jaar nog deed alsof hij boos was omwille van het toen opgedrongen vreemdelingenstemrecht. Wat zei Barbertje Somers toen in Het Belang van Limburg: “ We zullen dit onthouden. Niets belet ons nog om op onze beurt onze meerderheid uit te spelen. Om bijvoorbeeld de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde af te dwingen”. Sedertdien zwijgt Bartje als vermoord. In al deze gevallen gaat het om wat ik ‘mimicry-Vlamingen’ noem. Het gaat om een term uit de biologie die het verschijnsel aanduidt waarbij een bepaalde soort lijkt op een andere soort en daar voordeel probeert uit te halen. Ik klink nu even als een schoolmeester, maar ge zult zien, het is interessant. Er bestaan volgens de biologie drie soorten mimicry. Er is de mimicry van Bates, die beschrijft hoe vliegen een geelzwarte tekening dragen die hen doet lijken op een wesp. Zo hopen die vliegen natuurlijk om minder vlug opgepeuzeld te worden. Het spreekt vanzelf dat de NVA hiervan de politieke versie is: ze hullen zich in geelzwart, maar het zijn geen principiële Vlamingen. Er is de mimicry van Muller die beschrijft hoe sommige eetbare kevers goed lijken op oneetbare verwanten, ik neem aan dat ook mestkevers tot deze laatste categorie behoren. Hier kan men de parallel maken met CDV die ‘Vlaams’ in het vaandel voert en enigszins probeert te gelijken op het Vlaams Belang. Tenslotte is er de mimicry van Peckham waarvan het typevoorbeeld de bidsprinkhaan is: die lijkt goed op de takjes waarop hij geduldig zit te wachten op zijn prooi. U begrijpt, hier vormt de schijnheiligheid van de VLD hèt politieke voorbeeld: ze doen zich onschuldig voor, maar maken na de verkiezingen korte metten met de Vlaamse verzuchtingen. Er is eigenlijk nog een variant van de mimicry van Peckham, met als voorbeeld de roofvissen die prooien lokken met een soort vergroeiing voor hun opengesperde muil. De gelijkenis met de bedrieglijke gratispolitiek van de SPa is hier treffend. Ook Robert Stevaert houdt ons nu en dan een Vlaamse belofte voor, ik citeer hem uit Het Volk: “Toch ben ik er duidelijk over: die splitsing moet er komen. Franstaligen moeten bij ons geen stemmen komen ronselen”. Zegt roofvis Stevaert. Let wel, op 11 juni 2004, zijnde twee dagen voor de verkiezingen. Sedertdien heeft hij zijn kar helemaal gedraaid, ik citeer Stevaert NA de verkiezingen, in het Belang van Limburg: ”Ja. We zijn bereid tot een compromis en ik ben bereid om daar ver in te gaan wanneer dat goed is voor het algemeen belang”. Vlaanderen is het slachtoffer van al deze mimicry-Vlamingen, zij houden ons sedert mei van vorig jaar aan het lijntje, wat zeg ik: zij houden ons al jaaaaren aan het lijntje. Pas op, er is nog sterker. De strafste van allemaal is natuurlijk de grooooote Belg Jean-Luc Dehaene. Die verklaarde in de Standaard dat “het geen zin heeft om dit probleem op erg korte termijn op te lossen” en voor hem mag het dus ook 2006 zijn. Het mag u trouwens niet verbazen, het is Dehaene die in Vilvoorde taalfaciliteiten heeft ingevoerd. U weet dat JLD slechts door de steun van 2 FDF’ers burgemeester kon worden en blijkbaar moet hij in ruil een en ander voor hen doen. Welnu, zijn laatste beleidsdaad bestaat er in om tolken aan te werven die anderstaligen moeten helpen wanneer ze zich aanmelden bij de stadsdiensten. Hiermee verkracht Dehaene zonder meer de taalwet. Dames en heren, U herinnert zich ongetwijfeld de taferelen in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken. De VLD weet niet meer waar gekropen. De partij die Vlaams, democratisch noch liberaal is – dixit Hugo Coveliers – vind er niet beter op dan voortdurend vertragingsmanoeuvres te bedenken. De zogenaamde “synoptische tabel” van Willy Cortois symboliseert perfect het syndroom waar de VLD aan lijdt: omwille van het premierschap worden alle principes overboord gegooid. De VLD is een synoniem geworden, is een symbool geworden voor de Vlaamse kruiperigheid. En dat dus allemaal omwille van de carrière van één man. Een man die nooit langer dan een paar jaar zijn mening trouw blijft, die al meer pirouettes heeft gemaakt dan de wereldkampioene kunstschaatsen, die op het politieke forum al meer posities heeft ingenomen dan er beschreven worden in de Kama Sutra. Eerst als baby-Thatcher, in het begin van zijn carrière. Dan als grote democraat en overtuigde Vlaming uit de tijd van de Burgermanifesten, nu al vijf jaar als marionet van Elio di Rupo. Blijkbaar kan het Guynocchio niet deren dat zijn persoonlijke ambitie de VLD ten gronde richt. Het zij zo, wij zullen zijn achterban duidelijk maken dat er toch een Vlaamse en een democratische partij bestaat, een partij die straks dubbel zo groot is als de Pest Voor Vlaanderen. Die partij is het Vlaams Belang. Nog zo’n pirouettekampioen is Anciaux junior. Tussen twee huilbuien is dit ministricuul op zijn weblog bevallen van een stukje over BHV. Bertje hemelt eerst zichzelf op, ik citeer: “De laatste 12 jaar was IK aanwezig op ALLE communautaire besprekingen. Van de Dialoog van Gemeenschap tot Gemeenschap, over de Sint-Michielsakkoorden tot de Lambermontakkoorden”. Alsof men fier kan zijn over het resultaat, maar dat beseft Bertje niet temidden van de cannabisdampen. Bert vervolgt: “De splitsing van BHV is veel meer een louter psychologisch dossier, zonder veel reële invloed op het leven van de mensen”. Wat zeggen de mensen dan? Hallooo, snotneus: de Franstalige partijen blijven stoken in de Rand omwille van het louter bestaan van BHV, die partijen hebben daar een duidelijk electoraal belang bij; politie en gerecht werken slecht door het louter bestaan van BHV. Het is dus, dames en heren, helemaal geen “louter psychologisch dossier”. Bert daarentegen… Dames en heren, ik besluit. In de traditionele Vlaamse partijen krioelt het zoals bekend niet alleen van de islamcollaborateurs, maar ook van politici die meeheulen met PS en PRL-FDF. Er valt te vrezen dat de brave Vlaams-Brabander die zijn vertrouwen blijft stellen in de traditionele partijen nog lang, nog zeer lang zal moeten wachten op de splitsing. De regering weigert nu al maanden om het Parlement zijn wetgevend werk te laten doen, wij hebben in de Comm. BiZa samenvattingen gekregen, synoptische tabellen, er is een biechtstoel geweest en straks komen er hoorzittingen. De Vlaamse partijen durven zelfs niet piepen als straks PRL en FDF betogen voor de annexatie van zes Vlaamse gemeenten bij Brussel. We hebben slechts één troost: nu VLD en SPa bij zo’n provocatie plat op de buik gaat, hebben straks niet zij, maar wij 37 % van de Vlaamse stemmen! Zeker in dit arrondissement moet de kiezer het signaal geven dat zijn geduld op is. Zeker hier moet de kiezer stemmen vanuit de overweging: wie niet horen wil moet voelen. Wie zijn beloften breekt, moet afgestraft worden. Alleen een nieuwe, indrukwekkende verkiezingsoverwinning van het Vlaams Belang zal kunnen zorgen voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Wij van het Vlaams Belang zeggen: het moet gedaan zijn, de speeltijd is over. Stop dat gezeur over de alarmbel. Het is volstrekt onaanvaardbaar dat Vlaamse partijen altijd angst hebben van die alarmbel en dat tegelijk de Franstalige partijen altijd mogen dreigen met de alarmbel. Ondertussen – in afwachting van die verkiezingen - zeg ik: het blijft, ook hier in Vlaams-Brabant, aanpassen of opkrassen. En voor wie dit niet begrijpt, zeg ik het ook in het Frans: on ne retient personne. Gedaan met de vertragingsmanoeuvres, gedaan met de paarse angsthazen. België barst, te beginnen met Brussel-Halle-Vilvoorde.
|
 |
 |
© 2005-2008 Filip De Man |  |