|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 Persmededelingen
|
| De softe aanpak van links
28.09.2005 13.17u - Persconferentie Vlaams Belang 28 september 2005Het Vlaams Belang is van oordeel dat de paarse regering faalt inzake misdaadbestrijding. Niet alleen verbergt zij de ware omvang van het probleem, een aantal recente voorvallen toont aan dat zware misdadigers na een veroordeling opnieuw kunnen toeslaan. 1. Criminaliteitscijfers onvolledig Minister Dewael verschafte - niet toevallig NA het beëindigen van de werkzaamheden in de Kamer - de media een zeer beknopt overzicht van de recentste statistieken. Deze zouden een daling van 2,7% bewijzen. Enkele opmerkingen zijn hier op hun plaats. Eerst en vooral kreeg de publieke opinie, via de pers, een selectie van data. Het globale plaatje bleef achterwege. Statistieken kan men zeker op die manier laten zeggen wat men wil. Ten tweede geven de officiële statistieken enkel de geverbaliseerde feiten weer en zijn ze sterk afhankelijk van de aangiftebereidheid van de burger en de registratie op politieniveau. Een belangrijk deel delicten blijft verborgen en wordt aangeduid met dark number. Met grey number worden de delicten bedoeld die wel worden gemeld bij de politie, maar waar geen proces-verbaal op volgt. De Veiligheidsmonitor [1] kan een indicatie geven van grey en dark number aangezien niet alleen het slachtofferschap wordt bevraagd, maar ook wat er na het slachtofferschap verder gebeurde. Heeft het slachtoffer het delict gemeld en werd het geregistreerd door de politie? [2] Met betrekking tot bepaalde delicten kan zo een idee worden verkregen van de kloof tussen de gerapporteerde en de niet-gerapporteerde criminaliteit. [3] In wat volgt, wensen we door middel van de meldings- en aangiftepercentages aan te tonen dat de voorgestelde “daling van de criminaliteit” niet als een onweerlegbaar feit dient te worden aanvaard. Om het beleefd uit te drukken. Op 15 juli 2005 stelt de heer Dewael de cijfers van 2004 voor. Hierbij merkt de minister in zijn speaking note [4] op dat “we vandaag de dag leven in een maatschappij van mondige burgers. De mondige, assertieve burger is sneller geneigd klacht neer te leggen dan vroeger”. Dewael zegt dus met zoveel woorden dat de aangiftebereidheid globaal gestegen is. Naast de criminaliteitscijfers daalde vorig jaar ook het onveiligheidsgevoel significant volgens Dewael. Enigszins triomfantelijk besluit hij die dag met: “De eengemaakte politie komt op kruissnelheid, de burger begint dat gewaar te worden en voelt zich veiliger”. De vergelijking tussen de Veiligheidsmonitor en de officiële criminaliteitscijfers geeft echter een merkwaardig beeld. Eerst de evolutie 2003/2004 van enkele delictvormen, volgens de cijfers van Dewael: · Handtasdiefstal: - 20,09% · Bromfietsdiefstal: - 19,01% · Autodiefstal: - 18,63% · Diefstal uit voertuig: - 7,18% · Woninginbraak: - 15,71% · Diefstal met geweld: -15,5% · Motordiefstal: + 3,29% Een ogenschijnlijk puik resultaat, maar jammer genoeg voor de heer Dewael worden de delicten eveneens bevraagd via de Veiligheidsmonitor. Welnu, voor het geheel van de delicten die zowel op huishoudens- als op persoonsniveau in de Veiligheidsmonitor [5] worden bevraagd, stellen we vast dat gemiddeld slechts 35% van de inbreuken wordt gemeld aan de politiediensten. Meer nog: slechts een kwart van de ondergane misdrijven wordt opgenomen in een PV! (Aangifte doen van een delict hangt sterk af van het soort misdrijf. Zo wordt een inbraak bijna tweemaal zo vaak gemeld als een geweldsdelict en resulteert inbraak ook veel vaker in een aangifte [6]) Bovendien neemt die lage aangiftebereidheid nog verder af. In Vlaanderen werden er in 2004 - steeds volgens de Veiligheidsmonitor - significant minder delicten gemeld dan in 2002, ook de aangiften (met effectieve opstelling van een PV) daalden: Delicten op huishoudensniveau Delicten op persoonsniveau Meldings % Aangifte % Meldings % Aangifte % 2002 42,61 33,25 31,7 23,77 2004 39,42 30,96 29,93 23,68 Het moge duidelijk zijn: als het officiële criminaliteitscijfer in 2004 volgens de Minister met 2,7% daalde, wil dat nog niet zeggen dat het werkelijke aantal misdrijven daalde. Eerder is er sprake van een toegenomen moedeloosheid bij veel burgers en daardoor een (nog) lagere aangiftebereidheid. De Veiligheidsmonitor bewijst in feite een toename van de criminaliteit tussen 2002 en 2004, aangezien het officiële cijfer voor die twee jaren nauwelijks wijzigde (beide om en bij het miljoen geregistreerde feiten), maar zoals gezegd de aangiftebereidheid significant daalde. Het aantal misdrijven ligt dus hoe dan ook veel hoger dan de officiële “995.959” voor 2004. 2. Beroepscriminelen en recidivisten harder aanpakken Een groot deel van de misdrijven worden gepleegd door beroepscriminelen en recidivisten. Enkele voorbeelden geven een idee van de problematiek: Onverbeterlijke dief in Brussel aangehouden Exact één uur nadat hij was vrijgelaten, werd een dief van 34 zaterdagmiddag alweer betrapt in een warenhuis Inno te Brussel. Dat is vernomen bij het parket van de hoofdstad. De man werd vrijdagavond opgepakt na een diefstal uit een uitstalraam, maar het parket van Brussel besliste om hem te laten gaan. Zaterdagmiddag werd door het parket wel een aanhoudingsbevel uitgevaardigd. De dief werd reeds in mei jl. veroordeeld tot een werkstraf voor feiten van dezelfde aard. (Belga) Gevaarlijke pedoseksueel aangehouden in Alicante De gevaarlijke pedoseksueel André Lizière (47) uit het Waalse Andenne die vorige week ontsnapte in Doornik waar hij geïnterneerd zat, is het voorbije weekeinde door de Spaanse politie opgepakt in de streek van Alicante. De pedoseksueel, een 'multi-recidivist', zat al jaren in het medisch-psychiatrisch instituut Les Marronniers van Doornik. Hij kon de benen nemen tijdens een zogeheten toegelaten, maar begeleide wandeling. (…) De 47-jarige pedoseksueel wordt als extreem gevaarlijk beschouwd, niet in het minst om zijn herhaalde ontsnappingen. Zijn eerste pedoseksuele misdrijven pleegde hij in Seilles, vlabij Andenne. De slachtoffers behoorden allemaal tot zijn familie. Hij werd een 'klant' van de commissie voor sociaal verweer van Namen en hij is dat nog altijd. Hij volhardde in de boosheid in Hoei en werd voor een derde keer geïnterneerd toen hij opnieuw seksuele aanrandingen pleegde in Borgworm (Het Belang van Limburg) Pedofiel bekent negen nieuwe feiten. Het parket van Bergen heeft een veertiger uit Cuesmes (Bergen) onder aanhoudingsmandaat geplaatst wegens verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van minderjarigen. Dat meldt het parket van Bergen. De man, een ex-NMBS-werknemer, heeft negen feiten bekend. Het gerecht onderzoekt zestien dossiers. De beschuldigde heeft een zwaar gerechtelijk verleden inzake zedenfeiten, aldus substituut Pierre Marleghem. Hij werd al drie keer veroordeeld: in 1992 gaf de rechtbank in Luik zes maanden celstraf met probatie-uitstel voor de aanranding van de eerbaarheid van een kind jonger dan zestien. In 1993 kreeg hij van het hof van beroep in Brussel drie jaar effectieve celstraf voor verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van een minderjarige. In 1996 werd hij in Hoei veroordeeld voor verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van drie kinderen. (De Morgen) Voorwaardelijk vrijgelatene pleegt drievoudige familiemoord in Luik In de Luikse deelgemeente Ans pleegde de 53-jarige Jean-Claude Lajot in de nacht van dinsdag op woensdag een drievoudige moord. (…) Het is niet de eerste keer dat de dader naar een wapen grijpt, aldus het gerecht. Op 12 juni 1990 werden de lichamen gevonden van zijn vermiste moeder en tante, Marie-Antoinette Loix en haar zuster Paulette. De man werd in voorlopige hechtenis geplaatst achter de tralies van Leuven-Centraal. Twee jaar later achtte het Brabantse assisenhof Lajot schuldig aan de dubbele moord en veroordeelde het hem tot twintig jaar opsluiting, waarop hij verhuisde naar de gevangenis van Vorst. In navolging van de wet-Lejeune, die veroordeelden toelaat voorwaardelijke invrijheidstelling aan te vragen nadat ze minstens een derde van hun straf hebben uitgezeten, kwam Lajot in juni 2000 vrij onder voorwaarden. (De Morgen) Twaalf maanden cel voor bestelen rechters De Hasseltse correctionele rechtbank heeft Rachid L. (33) uit Gent bij verstek veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van een jaar en een geldboete van 143 euro omdat hij vier rechters in Hasselt had bestolen. De feiten speelden zich af op 25 mei 2004 in het gerechtsgebouw aan de Hasseltse Thonissenlaan. De man was daar het rechterslokaal binnengedrongen. De buit bestond uit een laptop, drie gsm's, drie betaalkaarten, 160 euro, twee portefeuilles, tien cheques, huis- en autosleutels, een agenda en twee beroepskaarten. De Gentenaar verkeerde in staat van wettelijke herhaling, want de strafrechter in Hasselt had hem in september 2000 veroordeeld tot anderhalf jaar cel voor een diefstal met braak en inbreuken op de drugswet. Hij had al elf correctionele veroordelingen op zijn kerfstok. De rechter sprak van het ontbreken van elk schuldinzicht. Zijn persoonlijkheid getuigde van een gebrek aan normbesef. (Het Nieuwsblad) Recent was er dan nog de derde gijzeling door ‘Farid le Fou’. Deze gijzelde twee vrouwen en verwondde een inspectrice van de politie, nadat hij reeds veroordeeld werd wegens diefstallen, gewelddadige overvallen, moordpoging, moord en twee eerdere gijzelingen. Van regeringszijde hoorde men slechts een oorverdovend stilzwijgen, de minister van Justitie was plots in geen velden of wegen te bespeuren. Het moge duidelijk zijn dat het zo niet verder kan: de politie dweilt met de kraan open en er vallen nodeloos slachtoffers door dit laks beleid. Het Vlaams Belang wil door een batterij maatregelen deze wantoestanden in de toekomst onmogelijk maken. Hierbij zal de partij onder meer steunen op het principe dat reeds in een aantal staten van de VS gangbaar is: “three-strikes and you’re out!”. Recidive inzake de zwaarste misdaden moet volgens onze partij zelfs leiden tot bijzondere levenslange opsluiting (two-strike). Tenslotte moeten crapuleuze daden meteen een onsamendrukbare levenslange straf opleveren (one-strike). Overzicht voorstellen Vlaams Belang 1. Wetsvoorstel tot wijziging van verschillende wettelijke bepalingen tot bestraffing, met daadwerkelijk levenslange opsluiting, 1° van weerzinwekkende misdaden die zelfs maar voor de eerste keer gepleegd worden, 2° van recidive moordenaars en 3° van diegenen die zich bij herhaling aan extreme gewelddaden schuldig maken De misdrijven die door sommige criminelen worden begaan zijn dermate gruwelijk en weerzinwekkend dat deze misdadigers geen perspectief op vrijlating meer mogen hebben. Men kan zich niet indenken dat een Marc Dutroux of een Fourniret ooit nog zouden vrijkomen. Eenzelfde afschrikking moet er bestaan t.a.v. terroristen. Ons strafrecht is daartegen onvoldoende gewapend. Naar Nederlands voorbeeld willen de indieners dan ook een “bijzondere levenslange opsluiting” in het leven roepen waarmee de jury de kans krijgt (bij plegers van foltermoord, lustmoord of een terroristische aanslag) of verplicht wordt (lustmoord op minderjarigen of moord op ontvoerde minderjarigen) om bepaalde criminelen voorgoed te verbannen uit de samenleving. Deze “bijzondere levenslange opsluiting” voorzien wij eveneens voor veroordeelde moordenaars die opnieuw een moord plegen (cfr. Jean-Claude Lajot). Dergelijke psychopaten mogen absoluut geen derde kans meer krijgen. Tenslotte willen we de assisenjury de mogelijkheid geven om deze “bijzondere levenslange opsluiting” ook toe te kennen aan onverbeterlijke recidivisten van zware geweldmisdrijven. Wanneer zij een gewelddadig levensdelict plegen en reeds tweemaal voor zware gewelddaden veroordeeld werden of wanneer zij opnieuw voor Assisen verschijnen nadat zij reeds een moord pleegden en een geweldmisdrijf, kunnen zij door de jury, op basis van het principe “Three-strikes and you’re out!” voorgoed uit de samenleving verbannen worden. We hebben het concrete geval voor ogen van Farid Bamouhammad (alias Farid Le Fou), die na een criminele veroordeling wegens moord en een veroordeling wegens gijzeling opnieuw zijn ex-familieleden op een gewelddadige wijze gijzelde. De indieners willen dat de samenleving een krachtig voorbeeld kan stellen t.a.v. gevaarlijke multirecidivisten. 2. Wetsvoorstel tot verhoging en veralgemening van de strafverzwaring in geval van wettelijke herhaling Recidive wordt in dit land onvoldoende zwaar bestraft. Dit wetsvoorstel voorziet een strafverzwaring voor de plegers van een misdaad na een eerdere veroordeling voor een gecorrectionaliseerde misdaad. Hiermee wordt een lacune opgevuld. Voor wie een tweede maal voor Assisen komt, wordt de strafverzwaring verplicht en verhoogd. Het plegen van een wanbedrijf na een veroordeling tot een criminele straf dient gesanctioneerd met een straf die varieert van het dubbele tot het driedubbele van de maximale straf. 3.Wetsvoorstel tot wijziging van de regels i.v.m. de verzachtende omstandigheden in geval van wettelijke herhaling Bij het aannemen van verzachtende omstandigheden kunnen criminele straffen herleid worden tot zeer lage correctionele straffen. Dit voorstel wil deze strafverminderingen in het geval van recidive beperken. 4. Wetsvoorstel tot verstrenging van de regels betreffende de samenloop van misdrijven Momenteel is er een strafverzwaring voorzien wanneer er verschillende wanbedrijven na mekaar gepleegd zijn, maar niet bij een combinatie van verschillende misdaden of bij een combinatie van één of meer misdaden, met één of meer wanbedrijven. Dit voorstel werkt de ongelijke behandeling weg en voorziet dat er steeds optelling van straffen plaatsvindt. Het plafond van het dubbele van de maximale zwaarste straf wordt gehandhaafd, met een maximum van 40 jaar voor de tijdelijke straffen. De allerzwaarste straf die op deze manier kan worden uitgesproken is tweemaal levenslang. 5. Wetsvoorstel tot afschaffing van het verval van strafvordering voor bepaalde misdaden Voor bepaalde schendingen van het internationaal humanitair recht is verjaring niet meer mogelijk. Wij wensen deze lijst naar Nederlands voorbeeld uit te breiden met moord en doodslag en met een aantal andere zware misdrijven zoals foltering, gijzeling en onmenselijke behandeling, in zoverre deze de dood tot gevolg hebben. 6. Wetsvoorstel tot uitbreiding van de regeling van de verplichte DNA-afname bij bepaalde groepen van veroordeelden teneinde bij te dragen aan de voorkoming, opsporing, vervolging en berechting van strafbare feiten. De verplichte afstand van DNA-materiaal is bij ons beperkt tot een kleine categorie veroordeelden. Terroristen vallen daar bijvoorbeeld niet eens onder. Omwille van de successen inzake opsporing in Nederland willen wij het verplicht afstaan van DNA-materiaal opleggen aan al diegenen die tot een vrijheidsstraf van minstens drie jaar zijn veroordeeld. 7. Wetsvoorstel betreffende daderherkenning en het recht van slachtoffers van misdrijven om foto’s van daders die op heterdaad gefilmd of gefotografeerd werden openbaar te maken. Met dit voorstel willen we de herkenning bevorderen van daders van misdrijven die op heterdaad betrapt worden. Concreet willen we winkeliers de toestemming geven om foto’s uit te hangen of te publiceren. Dit wordt afhankelijk gemaakt van een kennisgeving aan het parket, dat zich op gemotiveerde wijze kan verzetten. 8. Voorstel van Resolutie tot het bevorderen van het verstrekken van informatie bestemd voor de burger met het oog op het versnellen van de afhandeling van lopende strafonderzoeken Met deze resolutie willen we de minister van Justitie aansporen om veel meer ruchtbaarheid te geven aan en gebruik te laten maken van de publieke opsporingsboodschappen via de allernieuwste communicatie- en informatiemiddelen zoals internet, teletext, digitale televisie, … 9. Wetsvoorstel tot rehabilitatie van de strafrechter en tot afschaffing van de voorwaardelijke invrijheidsstelling Met dit voorstel willen wij het zwaartepunt van de bestraffing opnieuw bij de strafrechter leggen. De straf die hij oplegt, moet worden uitgevoerd. Wel geven we hem bijkomende instrumenten. Zo is het de strafrechter zelf die oordeelt of iemand in aanmerking komt voor het systeem van beperkte detentie of vanaf wanneer die beperkte detentie eventueel mag worden toegekend door de strafuitvoeringsrechtbank. Ook kan de rechter vooraf bepalen of iemand na het uitzitten van een gevangenisstraf nog een tijd onder het regime van elektronisch toezicht moet blijven. De indieners kennen een belangrijke rol toe aan de nieuwe strafuitvoeringsrechtbanken. Zij zullen beslissen in welke gevangenis de straf wordt uitgevoerd, aan welk regime de veroordeelde wordt onderworpen, en of hij in aanmerking komt voor penitentiair verlof. 10. Wetsvoorstel tot regeling van kosteloze bijstand aan slachtoffers in strafzaken Om recht te doen aan ieder slachtoffer wensen wij dat alle schadelijders zo vroeg mogelijk zouden betrokken worden bij de strafprocedure. Net zoals verdachten of beklaagden in tal van gevallen een pro deo-advocaat krijgen toegewezen, willen wij dat ook de slachtoffers de kans wordt geboden zich te laten vertegenwoordigen. Parketmagistraten en onderzoeksrechters die in lopende dossiers vaststellen dat bepaalde mensen of rechtspersonen reële schade hebben geleden, vragen de stafhouder om een advocaat in te schakelen. Besluit Alle traditionele partijen hebben na de zaak Dutroux aan de bevolking de plechtige belofte gedaan dat de lakse aanpak voor zware geweldenaars zou ophouden. Zij krijgen nu de kans om (eindelijk!) de daad bij het woord te voegen door onze voorstellen te steunen in het Parlement.
 |
 |
 |
© 2005-2009 Filip De Man |  |
 |